این استاد حوزه در ابتدای سخنان خود با اشاره به دعای شریف «يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ، ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ» بر اهمیت درخواست ثبات قدم از درگاه خداوند متعال تأکید کرد و اظهار داشت: انسان در مسیری که انتخاب کرده است، همواره با حوادث، گرفتاریها، آزمایشهای الهی و دگرگونیهای اقتصادی و اجتماعی روبهرو میشود؛ ازاینرو، برای پیمودن صحیح این مسیر، برخورداری از ایمانی راسخ و قلبی استوار ضرورتی انکارناپذیر است.
وی با اشاره به تجربه برخی افراد در مسیر تحصیل علوم دینی بیان کرد: گاهی شخصی پس از سالها حضور در حوزه و گذراندن مراحل متعدد تحصیلی، به دلیل نداشتن استقامت کافی، از انتخاب خود پشیمان میشود و مسیرش را تغییر میدهد؛ در مقابل، افرادی نیز وجود دارند که حتی در سالهای نخست طلبگی، از چنان باور و استحکامی برخوردارند که دشواریها و فشارهای گوناگون نمیتواند آنان را از اعتقاداتشان جدا کند. تفاوت این دو گروه را باید در میزان پایداری ایمان و برخورداری از روحیه استقامت جستوجو کرد.
حجتالاسلام براتنژاد با استناد به آیه ۱۱ سوره حج درباره کسانی که ایمان خود را به شرایط مطلوب زندگی گره میزنند، تصریح کرد: خداوند متعال میفرماید: «وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلَىٰ حَرْفٍ»؛ برخی از مردم خداوند را بر لب مرز و با تردید عبادت میکنند، بهگونهای که اگر خیری به آنان برسد، آرام میگیرند و اگر گرفتار آزمایش و دشواری شوند، از مسیر حق بازمیگردند. چنین انسانی ایمان خود را بر پایه حقیقت و یقین بنا نکرده، بلکه آن را به موافق بودن شرایط زندگی وابسته ساخته است.
وی با اشاره به ادامه همین آیه شریفه افزود: قرآن کریم درباره سرانجام چنین افرادی میفرماید: «فَإِنْ أَصَابَهُ خَيْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَإِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ انْقَلَبَ عَلَىٰ وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةَ ذَٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ» (حج، ۱۱). بر اساس این آیه، کسی که ایمانش را به آسایش و برخورداری از نعمتها وابسته کند، با نخستین دشواری جدی ممکن است از مسیر خود بازگردد و سرمایه دنیا و آخرت خویش را از دست بدهد.
این استاد حوزه تأکید کرد: مؤمن واقعی کسی نیست که تنها در روزهای آسایش و هنگامی که همه امور مطابق میل او پیش میرود، از ایمان و اعتقادات خود سخن بگوید؛ بلکه معیار پایداری اعتقاد، ایستادگی در روزهای سخت، هنگام بروز فتنهها و در شرایطی است که انسان با مشکلات و محدودیتهای گوناگون مواجه میشود. اگر باور دینی با نخستین دشواری متزلزل شود، باید در بنیانهای معرفتی و عمق ایمان خود بازنگری کنیم.
حجتالاسلام براتنژاد در ادامه، طلاب علوم دینی را به پرهیز از غرور علمی و بسنده نکردن به اندوختههای محدود فراخواند و گفت: هیچکس نباید تصور کند که با گذراندن چند سال تحصیل، دستیابی به مدرک علمی یا رسیدن به مرتبهای از دانش، دیگر نیازی به آموختن ندارد. علم، عرصهای گسترده و پایانناپذیر است و هر اندازه بر دانش انسان افزوده شود، ضرورت تواضع علمی و استمرار در تحصیل نیز بیشتر آشکار میشود.
وی با انتقاد از نگاه مدرکمحور به تحصیل علوم دینی خاطرنشان کرد: طلبه نباید هدف خود را صرفاً دریافت مدرک و عبور از مراحل آموزشی قرار دهد؛ زیرا چنین نگرشی ممکن است او را از رسالت اصلی طلبگی، یعنی فهم عمیق معارف دینی، تهذیب نفس و آمادگی برای خدمت به جامعه، دور سازد. کسی که در مسیر علم قدم گذاشته است، باید همواره خود را نیازمند آموختن بداند و از ادعای دانایی کامل بپرهیزد.
این استاد حوزه با بیان اینکه قرآن کریم کتابی زنده، پویا و سرشار از لایههای گوناگون معرفتی است، اظهار داشت: یکی از ویژگیهای شگفتانگیز قرآن آن است که افراد با سطوح مختلف علمی و معرفتی میتوانند از آن بهره ببرند. فردی کمسواد، طلبه مبتدی، پژوهشگر علوم اسلامی و مرجع تقلید، هرکدام متناسب با ظرفیت علمی و عمق تأمل خود، از آیات الهی بهرهمند میشوند؛ ازاینرو، نباید تصور کرد که با یکبار خواندن یا فراگیری بخشی از معارف قرآن، همه ابعاد آن شناخته شده است.
وی ادامه داد: گذشت قرنها از نزول قرآن نهتنها از تازگی و طراوت این کتاب آسمانی نکاسته، بلکه زمینههای تازهای برای تدبر و کشف معارف آن فراهم کرده است. شایسته است طلاب و پژوهشگران دینی، انس مستمر با قرآن را در برنامه زندگی خود قرار دهند، آیات را با دقت مطالعه کنند و برای فهم بهتر مفاهیم، از آیات دیگر قرآن و ظرفیتهای تفسیری بهره بگیرند.
حجتالاسلام براتنژاد با اشاره به آیات مربوط به مراحل آفرینش انسان در سوره حج، یادآور شد: خداوند متعال در آیه پنجم این سوره، مراحل آفرینش و رشد انسان را بیان میکند و او را به تأمل در آغاز خلقت و تحولاتی که طی میکند، فرامیخواند. در بخشی از این آیه آمده است: «فَإِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُضْغَةٍ مُخَلَّقَةٍ وَغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ» (حج، ۵). این بیان قرآنی، انسان را به شناخت مراحل آفرینش خود و تأمل در قدرت و حکمت پروردگار دعوت میکند.
وی با تبیین ارتباط میان آفرینش نخستین و معاد افزود: همان خدایی که انسان را از مراحل ابتدایی آفرینش پدید آورده و نظام پیچیده خلقت را تدبیر کرده است، بر زنده کردن دوباره او نیز تواناست. در ادامه همین آیه میخوانیم: «وَتَرَى الْأَرْضَ هَامِدَةً فَإِذَا أَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَأَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ» (حج، ۵). مشاهده زنده شدن زمین و رویش گیاهان پس از دوره خشکی، نمونهای قابل تأمل از قدرت الهی برای احیای دوباره است و انسان را به این حقیقت رهنمون میسازد که آفرینش و زندگی، بیهوده و بدون غایت نیست.
این استاد حوزه در بخش دیگری از سخنان خود با استناد به آیات هشتم و نهم سوره حج، درباره پیامدهای سخن گفتن بدون علم و برهان هشدار داد و اظهار داشت: قرآن کریم انسان را از مجادله درباره خداوند بدون برخورداری از دانش، هدایت و کتاب روشنگر برحذر میدارد. خداوند در این آیات میفرماید: «وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُجَادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَا هُدًى وَلَا كِتَابٍ مُنِيرٍ» (حج، ۸). در ادامه نیز آمده است: «ثَانِيَ عِطْفِهِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ» (حج، ۹).
وی افزود: کسی که بدون دلیل معتبر و یقین علمی به داوری میپردازد، ممکن است برداشت شخصی خود را حقیقت قطعی بداند و حتی دیگران را از مسیر هدایت دور کند. آیات یادشده نشان میدهد که مجادله بدون دانش و برهان، بهویژه هنگامی که با تکبر و هدف گمراه کردن دیگران همراه باشد، پیامدهای سنگینی برای انسان به دنبال خواهد داشت.
این استاد حوزه با تأکید بر ضرورت رعایت موازین علمی در مواجهه با نظریهها و دیدگاههای مختلف بیان کرد: آشنایی با یافتههای علمی، دستاوردهای زیستشناسی، شناخت طبیعت، باستانشناسی و اکتشافات فضایی، هنگامی ارزشمند است که با دقت، استدلال و شناخت حدود دانش همراه باشد. انسان نباید به دلیل دستیابی به چند یافته یا آشنایی با نظریهای خاص، گرفتار خودبزرگبینی علمی شود و درباره مسائل بنیادین هستی، بدون بررسی و استدلال کافی حکم قطعی صادر کند.
حجتالاسلام براتنژاد با اشاره به آیات دوازدهم و سیزدهم سوره حج، نسبت به دلبستن به غیر خداوند و تکیه بر اموری که توانایی حقیقی برای هدایت و نجات انسان ندارند، هشدار داد و گفت: قرآن کریم درباره کسانی که به جای اتکا به پروردگار، به تکیهگاههایی ناتوان روی میآورند، میفرماید: «يَدْعُو مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُ وَمَا لَا يَنْفَعُهُ ذَٰلِكَ هُوَ الضَّلَالُ الْبَعِيدُ» (حج، ۱۲). در آیه بعد نیز آمده است: «يَدْعُو لَمَنْ ضَرُّهُ أَقْرَبُ مِنْ نَفْعِهِ لَبِئْسَ الْمَوْلَىٰ وَلَبِئْسَ الْعَشِيرُ» (حج، ۱۳).
وی با تطبیق این آموزه قرآنی بر زندگی امروز، به ضرورت مدیریت صحیح زمان و استفاده آگاهانه از فضای مجازی اشاره کرد و افزود: فناوری و ابزارهای ارتباطی، در صورت استفاده صحیح، میتوانند زمینه یادگیری و رشد علمی را فراهم کنند؛ اما اگر تمام ساعات زندگی انسان را در اختیار بگیرند و فرصت مطالعه، تفکر، عبادت و کسب مهارت را از او سلب کنند، به عاملی برای اتلاف عمر تبدیل خواهند شد. انسان باید مراقب باشد که پس از سالها اشتغال به محتوای پراکنده و ارتباطات غیرضروری، با اندوختهای اندک از دانش و تجربه مواجه نشود.
حجتالاسلام براتنژاد خاطرنشان کرد: هر ارتباطی شایسته استمرار نیست و هر همنشینی نیز به رشد انسان کمک نمیکند. گاهی یک دوستی، یک محیط ارتباطی یا یک همراهی نادرست، بهجای تقویت ایمان و حرکت در مسیر صحیح، زمینه غفلت و عقبگرد را فراهم میسازد. بنابراین، مؤمن باید در انتخاب دوستان، همراهان و محیطهای اثرگذار بر اندیشه و رفتار خود دقت کند و بسنجد که حاصل این ارتباطات، نزدیکی بیشتر به ارزشهای الهی است یا فاصله گرفتن از آنها.
این استاد حوزه با اشاره به تأثیر دلبستگیهای دنیوی در سرنوشت انسان، بر ضرورت توجه به عاقبتاندیشی تأکید کرد و گفت: گاهی انسان در طول زندگی برای گردآوری اموال و دستیابی به امکانات مادی تلاش فراوانی میکند، اما هنگامی که با پایان عمر روبهرو میشود، درمییابد که بسیاری از این دلبستگیها نمیتوانند برای او نجاتبخش باشند. در آموزههای دینی، اموال و داراییهای انسان در قیامت از حقیقت و نقش خود پرده برمیدارند و روشن میشود که این انسان چگونه آنها را به دست آورده و در چه راهی مصرف کرده است.
وی افزود: به جای آنکه انسان همه تقصیرها را متوجه امکانات، شرایط یا ابزارهای زندگی بداند، باید رفتار و تصمیمهای خود را ارزیابی کند؛ زیرا بسیاری از پیامدهای تلخ، نتیجه نحوه استفاده انسان از فرصتها و امکاناتی است که در اختیار داشته است. نگاه مسئولانه به زندگی، زمینه اصلاح رفتار و بازگشت به مسیر درست را فراهم میکند.
حجتالاسلام براتنژاد در ادامه، با اشاره به آیات مربوط به پاداش مؤمنان و صالحان، ایمان را در کنار عمل صالح مورد توجه قرار داد و تصریح کرد: برخورداری از باور قلبی، زمانی آثار واقعی خود را نشان میدهد که در رفتار و کردار انسان نیز نمود پیدا کند. ایمان و عمل صالح دو رکن اساسی در مسیر بندگی هستند و نمیتوان تنها به ادعا بسنده کرد و از مسئولیتهای عملی شانه خالی نمود.
وی تأکید کرد: طلبه علوم دینی، علاوه بر تحصیل و فراگیری معارف، باید در میدان عمل نیز حضوری مؤثر داشته باشد. انتظار نمیرود که فرد صرفاً به دلیل پوشیدن لباس روحانیت یا حضور در محیط علمی، خود را از مسئولیتهای اجتماعی و اخلاقی بینیاز بداند؛ بلکه جایگاه علمی و دینی، مسئولیت انسان را در عمل به آموزهها و خدمت به مردم سنگینتر میکند.
این استاد حوزه با اشاره به آیات سوره حج درباره یاری الهی و سرانجام کسانی که به خداوند و وعدههای او ایمان دارند، بر ضرورت تقویت امید در شرایط دشوار تأکید کرد و اظهار داشت: انسان مؤمن نباید در مواجهه با مشکلات، دچار یأس و ناامیدی شود یا تصور کند که همه امور از اختیار و تدبیر الهی خارج شده است. باور به نصرت خداوند، به معنای بیتوجهی به واقعیتها و ترک وظایف نیست؛ بلکه به انسان قدرت میدهد تا در کنار انجام مسئولیتهای خود، با آرامش و اعتماد بیشتری مسیر حق را ادامه دهد.
وی با اشاره به شرایط دشوار و فتنههای روزگار افزود: هنگامی که جامعه با بحرانها، نگرانیها و تحولات پیچیده مواجه میشود، برخی افراد پیوسته در اضطراب آینده به سر میبرند و گمان میکنند که هیچ راهی برای عبور از مشکلات وجود ندارد. در چنین وضعیتی، ایمان به خداوند و اطمینان به حکمت و یاری او میتواند مانع فروپاشی روحی انسان شود و نیروی لازم برای مقاومت، تصمیمگیری صحیح و حفظ مسئولیتپذیری را در اختیار او قرار دهد.
حجتالاسلام براتنژاد با تأکید بر اینکه امید دینی نباید بهانهای برای انفعال و بیعملی باشد، خاطرنشان کرد: مؤمن در کنار توکل، وظیفه دارد از عقل، دانش، تدبیر و تواناییهای خود بهره بگیرد و برای اصلاح امور تلاش کند. آنچه اهمیت دارد، پرهیز از وابستگی مطلق به اسباب مادی و در عین حال، استفاده درست از امکانات موجود است؛ زیرا آرامش پایدار در پرتو ایمان، عمل به وظیفه و اعتماد به پروردگار حاصل میشود.
وی در پایان، با اشاره به اهمیت توسل به اهلبیت عصمت و طهارت(ع) در روزگار گرفتاری و نگرانی، بر لزوم حفظ پیوند معنوی با خاندان پیامبر اکرم(ص) تأکید کرد و گفت: در روزهایی که انسان با دشواریها و آزمونهای مختلف روبهرو میشود، توجه به سیره و تعالیم اهلبیت(ع) و بهرهگیری از دعا و توسل، میتواند زمینه تقویت روحیه و تجدید عهد با ارزشهای دینی را فراهم سازد.
این استاد حوزه با اشاره به نزدیک شدن ایام فاطمیه، حضرت فاطمه زهرا(س) را از مهمترین الگوهای معنوی برای مؤمنان دانست و بر ضرورت توجه به جایگاه آن بانوی بزرگ اسلام تأکید کرد. وی یادآور شد که در روزهای سخت، انسان میتواند با دعا، توسل و تأمل در سیره اهلبیت(ع)، مسیر بندگی و مسئولیتپذیری خود را با استواری بیشتری ادامه دهد.
حجتالاسلام براتنژاد در جمعبندی سخنان خود، انس مستمر با قرآن کریم، ثبات قدم در ایمان، پرهیز از غرور علمی، توجه به عمل صالح، مراقبت از فرصتهای عمر و امید به نصرت الهی را از مهمترین درسهای معارف قرآنی برشمرد و ابراز امیدواری کرد که با تمسک به قرآن و عترت(ع)، مؤمنان و بهویژه طلاب علوم دینی بتوانند در مسیر خدمت به دین و جامعه استوار بمانند و با دعا برای تعجیل در فرج حضرت ولیعصر(عج)، زمینه رشد معنوی و گسترش ارزشهای الهی را در زندگی فردی و اجتماعی خود فراهم سازند.
این مراسم با ذکر صلوات بر محمد و آل محمد(ص) و دعا برای تعجیل در فرج حضرت امام زمان(عج) پایان یافت.